Zielarnia Verbena

O ziołach

top-view-1248955_1280

Starożytność

Stosowanie ziół było zawsze związane z historią żywienia człowieka. Dla ludów pierwotnych rośliny stanowiły ważną część diety. Ziołolecznictwo stało na bardzo wysokim poziomie od Chile do Barcelony, a także w starożytnej Grecji czy Rzymie.

To grecki uczony Hipokrates z Kos zwrócił uwagę, że racjonalne odżywianie, higiena i otaczające środowisko w dużym stopniu wpływają na stan zdrowia i psychikę człowieka. Twierdził, że do sporządzenia leków powinny być wykorzystywane naturalne rośliny, bez wcześniejszej obróbki. Zaś lekarz i filozof Claudius Galenus pochodzący z Pergamonu wprowadził wiele nowych metod przyrządzania leków roślinnych, stosowanych do dziś.

Średniowiecze

W późniejszych czasach duży wpływ na rozwój ziołolecznictwa miało powstanie zgromadzeń zakonnych. To właśnie zakonnicy zakładali ogrody przyklasztorne z wieloma cennymi roślinami leczniczymi, sami je przetwarzali, a służyły zarówno zakonnikom jak i mieszkającej w pobliżu ludności.

Benedyktyni sprowadzeni do Tyńca w XI wieku takie zioła jak: rozmaryn, szałwia, ruta, tymianek, kolendra, lubczyk. Wybitną postacią okresu średniowiecza była święta Hildegarda, przeorysza klasztoru Benedyktynek, która napisała wiele ksiąg na temat ziołolecznictwa.

herbs-2523119_1280
tee-1680861_1280

Co było dalej?

W okresie odrodzenia rozwój nauk przyrodniczych wpłynął na wzrost zainteresowania ziołolecznictwem. Ważnym momentem były próby izolowania z materiału roślinnego związków chemicznych o właściwościach leczniczych. Tak otrzymano: kwas jabłkowy, cytrynowy, mlekowy, opium czy chinina.

Kolejny wzrost ku naturalnym metodom leczenia z wykorzystaniem roślin leczniczych nastąpił w połowie XX wieku. Od tego czasu zauważalny jest wzrost zainteresowania alternatywnymi metodami lecznictwa, zwłaszcza po okryciu ubocznych działań wielu leków spożywczych.

WRÓĆMY WIĘC DO ZIÓŁ! I KORZYSTAJMY Z NICH NA CO DZIEŃ